Ik durf mezelf niet te zijn: de impact van een narcistische ouder

Man staat tussen een donkere muur en een open horizon na een moeilijke jeugd

Veel mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder merken dat ze niet durven zichzelf te zijn.

Ze houden hun mening voor zich, zeggen sneller ja dan ze eigenlijk willen en passen zich aan om geen gedoe of conflict te krijgen.

Misschien herken je dat bij jezelf. Je let goed op hoe anderen reageren en denkt eerst na voordat je iets zegt.

In deze blog laat ik zien hoe dat is ontstaan en waarom je jezelf ook als volwassene nog steeds kunt inhouden.

Ik durf mezelf niet te zijn als gevolg van mijn narcistische opvoeding

Ik durf mezelf niet te zijn. Jarenlang hield ik me altijd in, niet omdat ik niet wist wie ik was, maar omdat ik wist wat er kon gebeuren.

Ik blijf op de achtergrond en houd me altijd in.
Mezelf niet zijn voelt als de enige manier om geen problemen te krijgen.

Ik voel vaak precies wat ik wil zeggen.
Maar als het moment daar is, slik ik het in.
Mezelf niet durven zijn gebeurt dan bijna automatisch.

Ik kies mijn woorden zorgvuldig.
Ik vraag mezelf af: is dit wel oké om te zeggen?
Maak ik anderen hier niet boos mee?

Ik lees de ruimte.
Zijn ze ontspannen, dan durf ik iets meer.
Zijn ze chagrijnig of gespannen, dan zwijg ik.

Ik wil dat het veilig blijft.
Geen problemen. Geen afwijzing.
Mezelf niet zijn voelt veiliger dan het risico nemen.

In mijn hoofd noem ik dit netjes en beleefd.
Maar in mijn lijf voelt het als spanning. Altijd.

Ik voel me klein en beperkt, maar ik weet niet hoe ik het anders moet doen.
Want als ik mezelf echt laat zien, ben ik te veel.
Mezelf niet zijn lijkt dan de enige optie.

En toch weet ik diep vanbinnen:
Dit is niet wie ik ben.
Dit is iets wat ik mezelf ooit heb aangeleerd om uit de problemen te blijven.

Ik durf mezelf niet te zijn: altijd alert leven in aanpassing

Ik leef volgens regels die ooit nodig waren, maar waarin ik mezelf allang ben kwijtgeraakt.

Ik ben continu bezig met afstemmen.
Mezelf niet durven zijn betekent voor mij continu aanpassen.
Hoe moet ik me gedragen? Wat kan wel, wat kan niet?

Ik let op mijn houding, mijn woorden, mijn toon.
En zodra ik iets zeg, check ik direct de reactie.

Ik zeg sneller “dat maakt niet uit” dan ik wil toegeven.
Ik slik irritatie in en praat mijn gevoel weg met:
het ligt aan mij.

Zo voorkom ik confrontatie.
Zo blijf ik veilig.
Mezelf niet durven zijn betekent voor mij continu scannen of ik veilig ben.

Ik noem het rekening houden met anderen.
Maar als ik eerlijk ben, cijfer ik mezelf weg.

Het gaat zo automatisch dat ik nauwelijks nog voel
wat ik zelf wil.

Ik leef volgens regels die ooit nodig waren,
maar waarin ik mezelf allang ben kwijtgeraakt.

Man die zich zichtbaar inhoudt tijdens contact met anderen

Waarom je jezelf niet durft te zijn na een narcistische opvoeding

Je leerde jezelf kleiner maken om problemen te voorkomen.
Je bent nu volwassen, maar je systeem leeft nog alsof afwijzing gevaarlijk is.

Dat was geen zwakte.
Dat was overleven.
Mezelf niet zijn was toen geen probleem, maar een noodzaak.

Maar wat je vroeger hielp om veilig te blijven,
beperkt je nu in wie je bent.
Mezelf niet durven zijn houdt me vast in een leven dat allang voorbij is.

Ik stond waar jij nu staat: jarenlang durfde ik mezelf niet te zijn

Ik was vroeger net zoals jij nu bent. Mijn leven werd bepaald door mijn omgeving, niet door mij. ‘Ik durf mezelf hier niet te zijn’, fluisterde ik mezelf altijd in.

Voor het grootste deel van mijn leven heb ik confrontaties vermeden door:

  • Mijn mening voor me te houden
  • Het met iedereen eens zijn
  • Nooit te zeggen waar het op stond
  • Mijn grenzen laten overschrijden
  • Altijd netjes en beleefd zijn
  • Geen “nee” gezegd
  • Me altijd aan de ander aangepast
  • Anderen altijd voor laten gaan

Ik weet nu ook precies waarom ik dat deed. Als kind had ik strategieën aangeleerd om mezelf veilig te houden.
Dat was noodzaak. Ik kon geen kant uit.
Het was aanpassen en gehoorzamen of mishandeld worden.
Nou, dan was de keus snel gemaakt.
Al moest ik me helemaal wegcijferen en onzichtbaar worden, ik zou er alles aan doen om dat te voorkomen.

Waarom conflict vermijden veiliger voelde dan mezelf zijn

Maar later heb ik daar een hoge prijs voor moeten betalen.
Want wat in mijn verleden had gewerkt, werkte als volwassene jarenlang tegen me.
De methodes die ik vroeger gebruikte om veilig te blijven, veroorzaakten juist onveiligheid.
Ik werd heel kwetsbaar door mijn gebrek aan grenzen en mijn angst voor confrontatie.

Leven met de angst om mezelf te laten zien

De angst nam mijn hele leven over.
Ik zette een façade op van wie ik dacht te moeten zijn.
Ik was niet meer de baas over mijn leven.
Die rol had ik uit handen gegeven. Het was niet ik, maar mijn omgeving die bepaalde hoe ik mijn leven leidde.
Het was een leven van aanpassen en schikken.
Wie ik werkelijk was, verloor ik daardoor compleet uit het oog.

Wat het kost als je jezelf blijft aanpassen en jezelf niet durft te zijn

Misschien herken je jezelf hierin.
Misschien herken je ook hoe jezelf niet durven zijn langzaam normaal is geworden.

Niet omdat er iets mis is met jou,
maar omdat je ooit hebt geleerd
dat jezelf zijn onveilig was.

Verandering is mogelijk.
Je hoeft niet ervoor te vechten.
Maar je hoeft ook niet altijd te overleven.

Je hoeft jezelf niet in één keer te laten zien.

Maar jezelf niet durven zijn kost op de lange termijn meer dan confrontatie ooit deed.

Man zet voorzichtig een eerste stap door een open deur

Jezelf niet durven zijn was geen fout, maar overleving

Misschien herken je jezelf in dit verhaal.
Misschien ook niet helemaal, maar voel je ergens iets schuren.

Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je ooit hebt geleerd dat jezelf zijn gevolgen had.

Wat je toen deed, was logisch.
Het hield je veilig. Het hielp je overleven.

Alleen… je leeft nu niet meer in die wereld van toen.

Je hoeft jezelf niet in één keer te veranderen.
Je hoeft niet ineens alles anders te doen.
Maar het mag wel langzaam duidelijker worden
wat het je kost om jezelf steeds in te houden.

Misschien is dat vandaag genoeg:
dat je ziet dat het niet aan jou ligt,
en dat jezelf zijn geen fout is.

Een eerste stap zetten zonder jezelf te forceren

De eerste stap is niet dat je jezelf ineens overal laat zien.

Het begint met herkennen wanneer je jezelf weer inhoudt. Wanneer je je mening inslikt, je aanpast of eerst kijkt hoe de ander reageert.

Zolang je niet ziet wat je doet, blijf je het makkelijk opnieuw doen.

Bewustwording is de eerste stap. Daarna kun je leren om weer zelf te bepalen wat je doet.

Herken je jezelf hierin?

Misschien weet je inmiddels wat je doet, maar nog niet hoe je dat kunt veranderen.

In een gratis kennismakingsgesprek kunnen we samen kijken waar jij steeds tegenaan loopt en welke patronen je daarin tegenkomt.

→ Plan hier je gratis kennismakingsgesprek

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven