Mannen praten niet over gevoelens. Maar waarom praten mannen niet over gevoelens eigenlijk écht?
Veel mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder merken dat ze niet praten over gevoelens. Angst voor afwijzing, schuldgevoelens en het idee dat emoties zwakte tonen, zorgen ervoor dat je jezelf wegcijfert.
In deze blog ontdek je waarom mannen hun emoties vaak verbergen en welke stappen je kunt zetten om daar langzaam verandering in te brengen.
Mannen praten niet over gevoelens omdat dat vaak begint in de jeugd.
Mannen praten niet over gevoelens omdat dat patroon vaak al begint in de jeugd. Mannen die niet over gevoelens praten, hebben dat niet “gekozen” — ze hebben het aangeleerd.
Hoe vaak werd er als kind tegen je gezegd: ‘Ach, stel je niet zo aan’ en ‘Flink zijn’? Vooral in narcistische thuissituaties zijn dit soort dingen heel normaal.
Ik heb die twee zinnetjes ontelbare keren naar mijn hoofd geslingerd gekregen toen ik een kind was. Er is iets dat ik nooit meer zal vergeten, en dat is dat ik thuiskwam van school en de moeder van mijn stiefmoeder zag dat een van mijn vingers ontstoken en gezwollen was.
Ze pakte vervolgens een schaar uit de keukenla en stak die in de zwelling om de etter eruit te laten lopen. Dat deed natuurlijk gruwelijk pijn en gilde ik het uit. Vervolgens wuifde ze het weg en snauwde me af om me niet zo aan te stellen. Je kan zeggen dat ik als kind al snel een link legde tussen mijn emoties tonen en daarvoor gestraft te worden. Dus de volgende keer als ik iets had, hield ik maar mijn mond.
Waarom mannen niet over gevoelens praten in een narcistische opvoeding
Mannen praten niet over gevoelens wanneer ze zijn opgegroeid in een emotioneel onveilige omgeving.
Narcistische ouder(s) zijn altijd met zichzelf bezig en nooit met anderen. Althans niet vanuit empathie, maar vanuit manipulatie. De gevoelens van anderen interesseert ze helemaal niets. Dus als kind van een narcistische ouder, leer je al heel snel om je eigen gevoelens te verbergen, omdat die als onbelangrijk en vervelend worden ervaren. Gevoelens tonen betekent afgesnauwd of zelfs daarvoor gestraft worden.
Waarom praten mannen niet over gevoelens? Omdat sterk gelijk werd gesteld aan stil
Waarom praten mannen niet over gevoelens? Omdat hen is geleerd dat sterk zijn betekent dat je stil bent.
Mannen praten dus niet over gevoelens als ze van jongs af aan hebben geleerd dat hun gevoelens tonen als zwak of vervelend wordt beschouwd. Onder het bewind van een narcistische ouder en emotioneel onveilige omgeving, worden eigen gevoelens geassocieerd met onveiligheid. De manier om wel veilig te blijven was om gevoelens weg te stoppen en zichzelf maar ‘groot’ proberen te houden.
Onbewuste conclusie van het kind: ‘Gevoelens zijn gevaarlijk’
Doordat het tonen van gevoelens het kind in de problemen bracht, trok het al snel de conclusie dat het tonen van gevoelens gelijk stond aan gevaar. Wat ontstaan is in de jeugd, wordt onbewust meegenomen naar het volwassen leven. De overtuiging blijft dat het tonen van gevoelens ‘zwak’ is, en dat kan natuurlijk niet als man. Als man moet je sterk zijn, zowel fysiek als mentaal.
Mannen praten niet over gevoelens omdat ze geleerd hebben sterk te moeten zijn
‘Big boys don’t cry’ oftewel ‘Echte mannen huilen niet’. Deze uitspraken zijn afkomstig van een culturele boodschap: ‘Wees geen zeur’. Veel mannen praten niet over gevoelens om deze reden. Een narcistische opvoeding versterkt deze boodschap alleen maar. Hoe vaak werd je als man niet uitgemaakt voor ‘zeurpiet’ als je probeerde uit te leggen waarom je iets niet leuk vond?
Sterk staat gelijk aan stil
Stil zijn, alles accepteren en verder je mond houden stond gelijk aan sterk zijn. Van binnen voelde je van alles, maar je deed net alsof het je allemaal niets deed. Je was immers meer gewend en daar werd je ‘hard van’.
Kwetsbaar is zwak
Mannen die niet praten over gevoelens hebben de overtuiging dat kwetsbaar zijn gelijk staat aan zwakte. Je bent toch geen watje? Kom op, zo erg is het toch niet? Je bent een echte vent en die is altijd sterk. Jij bent het voorbeeld voor anderen. Als je als man kwetsbaarheid toont, dan ben je geen echte man. Dan verliest men respect voor je. Althans, dat maak jij jezelf wijs.
Interne schaamte
Natuurlijk kun je jezelf proberen te overtuigen dat je sterk moet zijn en niet moet zeuren. Je kan naar de buitenwereld net doen alsof je het allemaal niks doet en de stoere jongen uithangen, maar dat is slechts de oppervlakkige buitenkant. Van binnen voel jij je namelijk heel anders. Die emoties zijn er namelijk wel. Je probeert ze alleen te onderdrukken omdat je je ervoor schaamt.
Die schaamte is een gevoel dat is ontstaan vanuit je jeugd, waarin je of gestraft of zelfs vernederd werd als jij je gevoelens liet zien. De schaamte voor je eigen kwetsbaarheid onderdrukt je gevoelens.
Wat er gebeurt als mannen niet over gevoelens praten

Wanneer mannen niet over gevoelens praten, verdwijnen die gevoelens niet. Ze stapelen zich op. Als mannen niet over gevoelens praten, wil dat niet zeggen dat die gevoelens zomaar naar de achtergrond verdwijnen. Ze blijven, onopgelost aanwezig. Ik zie het als een prullenbak. Je kan de prullenbak vol proppen, maar op een gegeven moment is die vol. Dan valt er niks meer te proppen en loopt hij over.
Datzelfde gebeurt met gevoelens die weggestopt worden. Gevoelens zijn een signaal dat er iets niet klopt en aandacht vereist. Vaak zijn die dingen ook niet alleen op te lossen. Mensen die op een gezonde manier met hun gevoelens omgaan praten daarover. Zo worden ze verwerkt en opgelost.
Innerlijke spanning
Ik spreek uit ervaring dat als je niet over je gevoelens praat en alles zelf probeert op te lossen, dat het spanning opbouwt. Die spanning gaat zich uiten in allerlei lichamelijke klachten. Maar vooral bouwt het interne spanning op. Totdat de situatie onhoudbaar wordt en je ‘ontploft’ om het minste of geringste.
Emoties gaan zich uiten in woede om de kleinste dingen en extreme frustratie. Wat er daarna gebeurt is dat je overspoeld wordt door schaamte vanwege je extreme uitingen. De andere partij die getuige was van je woede-uitbarsting snapt er namelijk niets van. Want zo erg was het toch niet? Nee, dat was het ook niet, maar dat ene kleine, schijnbaar onbelangrijke dingetje was voor jou de druppel die de emmer van emoties deed overlopen. Je werd een snelkookpan zonder overdrukventiel.
Natuurlijk wil je dat niet nog een keer meemaken, dus om te voorkomen dat iemand weer getuige wordt van je uitbarstingen, houd je van alles en iedereen op afstand. Je probeert alles onder controle te houden zodat het niet nog een keer gebeurt. De verbaasde gezichten van de ander en de gevoelens van schaamte vergeet je niet snel. Daar heb je nachten van wakker gelegen en ondanks je excuses na afloop, vergeet men niet snel wat er gebeurd is.
Oppervlakkige relaties
Wanneer je als man nooit over je gevoelens praat, dan weet de ander ook niet wat ze aan je hebben. Het resultaat is dat je relaties oppervlakkig en afstandelijk worden. Vriendschappelijke relaties worden erg eenzijdig, want je voelt dat jij alles in de vriendschap stopt terwijl de ander alles maar neemt. Maar is dat ook zo? De werkelijkheid is dat de ander wel in de vriendschap investeert, maar jij, omdat je nooit over je gevoelens praat, ze onbewust afwijst.
In het geval van intieme relaties zul je nooit een emotionele band creëren met je partner en wordt het meer een ‘broer en zus’ relatie. Dat houdt natuurlijk nooit stand. De gesprekken die je met anderen voert missen altijd diepgang. Je gaat onbewust ook dat soort gesprekken uit de weg omdat ze je ongemakkelijk laten voelen.
Het gevoel dat niemand je echt kent
Je loopt continu rond met het gevoel alsof niemand je echt kent. Zelfs je beste vrienden, familie en partner niet. Logisch, want als jij als man niet durft te laten zien wie je werkelijk bent, met al je goede maar ook minder goede eigenschappen, dan ben je een gecreëerde versie van wie jij denkt dat je voor de buitenwereld moet zijn.
Mannen die niet over gevoelens praten lopen met een masker op dat ze pas af durven te zetten als ze alleen zijn. Maar dat masker is helemaal niet wie je echt bent. Alles wat uniek aan jou is wordt daarmee ook over het hoofd gezien, en dat voel je aan alles. Het voedt alleen maar het idee dat je over jezelf hebt dat er iets mis met je is. Dat je niet goed genoeg bent. Hoe vaak voel je bij jezelf dat je niet goed genoeg bent?
Trauma bij mannen: de echte reden waarom mannen niet over gevoelens praten
De echte reden waarom mannen niet over gevoelens praten is geen onwil, maar zelfbescherming. Mannen die niet over hun gevoelens praten doen dit niet uit onwil, maar vanuit zelfbescherming. Het is voor hen een beschermingsmechanisme. Hun gevoelens tonen en erover praten maakt dat ze zich kwetsbaar voelen en onveilig. Het idee leeft in hun hoofd dat als ze over hun gevoelens praten dat ze dan afgewezen worden, als zwak gezien worden, of belachelijk worden gemaakt.
Als kind was zwijgen veilig
Eigenlijk wel logisch als je als man een narcistische ouder hebt gehad. Als kind leerde je al heel snel dat zwijgen de enige manier was om veilig te blijven. Emoties tonen werd keihard afgestraft, laat staan je behoeften aangeven, want dat werd als egoïstisch beschouwd.
Het zenuwstelsel dat kiest voor overleven
Wanneer je als man vroeger nooit over je gevoelens mocht praten, dan wordt dat bij je ingeprent als onveilig of gevaarlijk. Je zenuwstelsel registreert alles wat gevaarlijk is en gaat daarop aan. Het wordt een automatisch overlevingsproces.
Lees hier een Nederlands artikel over hoe veel mannen hun gevoelens niet makkelijk uiten en wat dit betekent voor relaties en emoties.
Angst voor afwijzing: waarom mannen niet over hun gevoelens praten
De diepe onderliggende reden bij mannen die nooit over hun gevoelens praten is de angst voor afwijzing of vernedering. Ga maar eens bij jezelf na, hoe vaak ben jij als kind niet belachelijk gemaakt door je narcistische ouder(s) omdat je ergens emotioneel over werd?
Bijvoorbeeld wanneer je ontdekte dat je een huisdier had dat plots overleed en je ontroostbaar was. Wat zeiden je narcistische ouder(s) toen tegen je? Stel je niet zo aan, het was maar een…? Of ze lachten je uit wanneer je als klein kind huilend met een schaafwond op je knie aankwam. Toen zeiden ze waarschijnlijk zoiets van: ‘wat ben je toch een watje’.
Je mag dan wel niet meer dat kind zijn, maar je systeem onthoudt alles. Het heeft de vernedering geregistreerd als afwijzing. Nu je een volwassen man bent, scant dat systeem nog steeds naar situaties die vergelijkbaar zijn met vroeger. De situaties zijn nu wellicht anders, maar het gevoel dat je erbij krijgt is exact hetzelfde als toen je die kleine jongen was.
Hoe mannen wel leren over gevoelens te praten
Mannen die niet over gevoelens praten, gaan dat niet van de ene op de andere dag anders doen. Dat kan ook niet, want dan gaat meteen hun ‘alarmsysteem’ aan dat gevaar detecteert. Dus wil je als man jezelf aanleren om wel over je gevoelens te gaan praten dan zul je met kleine stapjes moeten beginnen.
Veiligheid creëren
Die veiligheid creëer je dus door klein te beginnen. Niet meteen al je gevoelens op tafel gooien, maar door af en toe eens te zeggen wat jij van bepaalde dingen vindt bijvoorbeeld. In het begin zal dat heel ongemakkelijk en onwennig aanvoelen. Maar zoals met alles worden kleine stapjes vanzelf grotere en laat je jouw systeem zien dat er niks ergs gebeurt als je jezelf open gaat stellen.
Je hoeft ook niet alles in een keer te gaan doen. Begin heel klein, met hele simpele dingen waarvan mensen niet meteen door overrompeld worden. Gaandeweg zul je merken dat het steeds makkelijker voor je wordt om over je gevoelens te praten en aan te geven.
Bewust van je innerlijke wereld
Daarbij is het belangrijk dat je aandacht gaat schenken aan wat je zelf voelt. Voel je spanning? Waar zit die spanning en wat probeert dat gevoel van spanning je te vertellen? Dat het gevaarlijk is wat je doet? Waarom is dat gevaarlijk? Wat kan er werkelijk gebeuren?
Als jij een man bent die niet over gevoelens praat
Jij bent die man die niet over gevoelens praat. Niet omdat je niets voelt, maar omdat je hebt geleerd dat voelen onveilig is. Vroeger is je dat namelijk wijs gemaakt. Maar het is ook zo dat er in de samenleving een taboe zit op mannen die zich kwetsbaar opstellen. Je kwetsbaar opstellen en over je gevoelens praten betekent niet dat je dan geen ‘echte man’ bent. Wat je vroeger is wijsgemaakt en wat je overkomen is, is niet jouw fout. Het was overleving.
De taboesfeer bij veel mannen die niet praten over gevoelens is schaamte. Ze denken vaak dat ze alles zelf moeten oplossen en schamen zich als ze hulp nodig hebben. Ze denken dan als minderwaardig te worden gezien. Ik ken dat. Ik was ook die man die nooit wat zei. Alles was altijd goed met me en ik kon alles wel alleen af. Ik was bang om als zwak te worden gezien, of vervelend, dus deed ik maar alles alleen en zei ik nooit wat.
Wat het je kost

Je denkt daardoor veilig te blijven en gerespecteerd te worden, want je bent die stoere kerel die de wereld aankan. Maar van binnen weet je dat het niet zo is. Je leeft in een constante strijd met jezelf. Het gaat ten koste van alles in je leven, maar vooral relaties met anderen en met jezelf. Doordat je jezelf continu inhoudt, plaats je jezelf ongemerkt in een kooi.
Je leven wordt ongemerkt heel beperkt doordat je je continu moet aanpassen en inhouden. De echte authentieke jij zul je nooit laten zien. Je zult je nooit echt vrij voelen. Vrij om te zeggen wat er op je hart ligt, laten zien hoe je je echt voelt, wat je nodig hebt en wat echt belangrijk voor je is.
Wat heeft het je tot nu toe opgeleverd om je gevoelens voor jezelf te houden… en wat heeft het je gekost?
Slot
Mannen praten niet over gevoelens omdat ze ooit hebben geleerd dat dat veiliger was.
Maar wat ooit overleving was, kan later een gevangenis worden.
Je bent geen kind meer dat moet zwijgen om straf te voorkomen.
Je bent nu een volwassen man die kan kiezen.
Blijven doen wat je altijd deed voelt misschien veilig.
Maar veilig is niet hetzelfde als vrij.
En diep van binnen weet je dat.
Je weet dat het masker energie kost.
Je weet dat je relaties oppervlakkiger zijn dan je zou willen.
Je weet dat er meer in je zit dan je nu laat zien.
De vraag is niet of je dit herkent.
De vraag is wat je ermee gaat doen.
Wat ga je ermee doen?
Als je dit leest en denkt: dit gaat over mij, dan hoef je niet alles alleen uit te zoeken.
Je kunt een gratis kennismakingsgesprek aanvragen.
Geen verkooppraatje. Geen zweverig gedoe.
Gewoon eerlijk kijken naar waar jij vastloopt, welke patronen steeds terugkomen en waarom het zo moeilijk is om daar zelf uit te breken.
Want herkennen waar het misgaat is één ding.
Er iets aan veranderen is iets anders.
👉 Vraag hier je gratis kennismakingsgesprek aan
Je hoeft niet van vandaag op morgen een andere man te worden.
Maar je kunt wel besluiten dat je niet nog jarenlang blijft zwijgen over wat je werkelijk bezighoudt.
Wat ooit nodig was om jezelf te beschermen, hoeft niet de rest van je leven te bepalen.



