Je hoeft jezelf niet langer klein te houden.
Ik ben geen coach die dit uit een boek heeft. Ik ben de man die dit patroon zelf heeft doorbroken, en die precies weet waar jij nu staat, omdat ik er zelf heb gestaan.
“Ik ben anders”
“Ik moet me continu bewijzen.”
“Het is altijd mijn schuld.”
“Ik schaam me zo voor wie ik ben”
“Wat ik ook doe… het is nooit goed genoeg.”
Misschien draag je deze gedachten al veel langer met je mee dan je beseft.
Ik droeg ze ook bij me. Bijna heel mijn leven. Totdat ik eindelijk zag dat het een programmering was uit mijn verleden.
Toen veranderde alles.
Ik heb het toch goed?
Zelfacceptatie coaching voor mannen die zichzelf vaak aanpassen, klein houden en moeite hebben om zichzelf te laten zien zoals ze werkelijk zijn. Misschien heb je aan de buitenkant alles redelijk voor elkaar, maar voelt het vanbinnen anders?
Je denkt heel vaak dat je geen recht hebt om te klagen. Je bent die man die het voor de buitenwereld allemaal goed voor elkaar heeft. Materialistisch gezien heb je het goed. Een mooi huis, misschien een mooie auto. Aan je uiterlijk valt ook niks aan te merken. Je ziet er goed uit, je lacht veel en bent meestal goed gezind.
Maar achter die vriendelijke lach, dat leuke huis en misschien die mooie auto zit iets wat de buitenwereld niet ziet. En dat heb je ook nooit echt laten zien.
Gevoelens van niet goed genoeg zijn. Schaamte. Schuld.
Daar ben jij misschien wel een meester in geworden: het verbergen ervan. Camoufleren. Want diep vanbinnen denk je misschien:
‘Als ze echt weten hoe ik me voel, dan hou ik niemand meer over. Dan vinden ze me zwak. Geen echte man.’
Dus loop je met een masker op. Dag in, dag uit.
Iemand reageert geïrriteerd op je.
Misschien heb je iets gezegd wat verkeerd valt. Meteen voel je schuld. Je gaat nadenken: Heb ik iets verkeerd gedaan? Had ik het anders moeten zeggen? En voor je het weet ben je vooral bezig om de ander weer tevreden te krijgen.
Je zit met een groep mensen bij elkaar.
Iedereen praat, maakt grapjes en lijkt zich moeiteloos te mengen. Jij bent er wel, maar voelt je toch een beetje buitenstaander. Je vraagt je af of je er eigenlijk wel bij hoort en houdt jezelf op de achtergrond.
Je hebt ergens een duidelijke mening over.
Maar zodra het gesprek die kant op gaat, slik je hem in. Je wilt geen discussie veroorzaken. Geen boze reactie. Geen scheve gezichten. En al helemaal niet dat iemand daarna anders naar je kijkt. Dus zeg je maar niets.
Iemand vraagt je iets waar je eigenlijk geen zin in hebt.
Je wilt nee zeggen, maar je voelt meteen de spanning. Wat als hij teleurgesteld is? Wat als hij boos wordt? Wat als hij vindt dat je egoïstisch bent? Dus zeg je toch maar ja. Terwijl je diep van binnen eigenlijk heel iets anders wilde.
Misschien denk je dat dit gewoon is wie je bent. Dat je nu eenmaal zo bent. Dat je gewoon iemand bent die rekening houdt met anderen, geen gedoe wil en liever de rust bewaart.
Maar dat is niet wie je bent. Dat is wat je hebt geleerd.
Als kind van een narcistische ouder leerde je al vroeg om goed aan te voelen wat een ander nodig had. Om jezelf aan te passen. Om geen verkeerde dingen te zeggen. Om de lieve vrede te bewaren.
Toen hielp dat je om jezelf te beschermen.
Maar wat je vroeger nodig had om jezelf staande te houden, kan je nu behoorlijk in de weg zitten.
Wil je eerst zelf onderzoeken waar dit bij jou vandaan komt?
Download mijn gratis gids
Na dit gelezen te hebben denk je vast:
‘Ach, er is altijd wel iets.’
‘Ik heb het toch goed?’
‘Er zijn mensen die het veel erger hebben.’
‘Ik moet gewoon niet zo moeilijk doen.’
En dus ga je weer door.
Je schuift het gevoel aan de kant.
Je past je weer aan.
Je zegt weer: laat maar.
Maar daarmee verdwijnt het niet.
En als je hier niets aan verandert?
Dan blijft dat gevoel waarschijnlijk terugkomen.
Dat knagende gevoel dat er meer in je zit.
Dat je ergens weet dat je anders wilt leven, maar niet weet hoe je daar komt.
Je blijft jezelf afvragen wat je eigenlijk wilt.
Je blijft kijken naar wat anderen van je verwachten.
En ondertussen gaat de tijd gewoon door.
Een jaar. Nog een jaar. En voor je het weet zijn er jaren voorbij.
En misschien komt steeds vaker die ene vraag terug:
‘Is dit het nou?’
Wat als je niet meer jezelf hoeft af te vragen: wat als?
Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.
Ik ben bezig met een veilige plek op te richten waar mannen zoals jij anoniem met elkaar kunnen praten.
Wil je meer over die community weten? Klik dan op onderstaande link voor meer informatie

Wil je ontdekken wat zelfacceptatie coaching voor mannen voor jou kan betekenen?
Twijfel is normaal. Je hoeft nu nog niet te weten wat je precies nodig hebt.
In een gratis gesprek van 30 minuten kunnen we samen kijken waar je tegenaan loopt en of mijn manier van werken bij jou past.
Laatste Blog berichten
Praktische inzichten voor mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder en merken dat hun opvoeding nog steeds invloed heeft op hoe ze vandaag leven.
-
Waarom betrek ik alles op mezelf?
Betrek jij altijd alles op jezelf? Voel jij je altijd schuldig als iemand boos op je wordt? Of het nu […]
-
Waarom twijfel ik aan mezelf? Opgegroeid met een narcistische ouder
Misschien vraag je jezelf regelmatig af: waarom twijfel ik aan mezelf, terwijl ik eigenlijk best weet wat ik wil? Vooral […]
-
Altijd aanstaan: waarom je nooit echt kunt ontspannen
Altijd aanstaan is een veelgehoorde klacht, vooral bij mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder. Herkenbaar bij mezelf Na […]
-
Waarom vertrouw ik mezelf niet?
Waarom vertrouw ik mezelf niet? Veel mannen met een narcistische opvoeding worstelen met het vertrouwen dat ze iets kunnen, of […]
-
Ik durf mijn mening niet te geven | Oorzaken & herstel
Ik durf mijn mening niet te geven. Soms zit je ergens: in gesprek met iemand, in een vergadering op je […]
-
Negatieve Gedachten over Jezelf? Dit Helpt Écht
Negatieve gedachten over jezelf zijn aan de orde van de dag. Ze beheersen je leven. Als je bent opgegroeid met […]
