Wie ben ik echt? Gevolgen van een narcistische opvoeding

Man kijkt naar een spiegel, als symbool voor de vraag welke delen van jezelf echt van jou zijn.

Wie ben ik echt? Ontdek jezelf en creëer het leven dat bij jou past

Kijk eens in de spiegel en vraag jezelf af: heb jij altijd je leven geleefd vanuit je ‘ware’ zelf? Gebaseerd op keuzes waar je zelf 100% achter stond, zonder je daarbij te hebben laten beïnvloeden door de overtuigingen van de buitenwereld?

Wanneer je jezelf een spiegel voorhoudt en jezelf vraagt: wie ben ik? Kom je misschien dingen tegen waar je zelf niet achterstond of die niet direct jouw eigen keuzes waren. Maar die keuzes maakte je destijds omdat je de lieve vrede wilde bewaren, uit angst voor conflict of afwijzing.

Je staat vaak stil en vraagt aan jezelf: wie ben ik eigenlijk? Niet wie anderen denken dat je bent, maar wie je écht bent. Want als je jarenlang hebt geprobeerd te passen, te doen wat anderen van je verwachten, raak je jezelf kwijt. Je voelt je vastzitten, gevangen in een leven dat niet de jouwe is. Niet jezelf kunnen zijn knaagt elke dag aan je.


Wie ben ik echt? Een reis naar jezelf

Misschien herken je het: je doet wat er van je verwacht wordt, je houdt je emoties in, je past je aan. Je vraagt je af: wie ben ik als ik alles loslaat wat ik dacht te moeten zijn?

Waarom denk je daar nu pas aan? Waarom niet 20 jaar geleden toen je nog een stuk jonger was? Omdat je nu op een punt bent beland waarop je terugkijkt op je leven. Je denkt: ik ben nog niet te oud om mijn leven om te gooien, maar als ik dat wil, dan moet ik dat wel nu gaan doen.


Terugkijken op je leven: oude overtuigingen en patronen

Dat is wanneer vaak het moment komt dat je terug gaat kijken op je leven. Welke keuzes heb je gemaakt die tot je huidige leven geleid hebben? Het is allemaal heel erg snel gegaan besef je. De jaren zijn voorbij gevlogen en je kunt je nog goed herinneren dat je nog in de pubertijd zat en je je nergens druk om maakte.

Maar dat is nu allemaal anders. Soms denk je teveel na. Over wat je vroeger misschien anders had gedaan of graag had willen doen, maar nooit van gekomen is. Waarom eigenlijk niet? Waarom heb je jezelf nooit kunnen zijn, of heb je je ware zelf weggestopt voor de buitenwereld?

De antwoorden hierop liggen in je verleden. De manier waarop je bent opgevoed, kan veel invloed hebben op je latere leven. Je hebt overtuigingen overgenomen van de mensen die je opgevoed hebben. Normen en waarden overgenomen die van generatie op generatie zijn doorgegeven. Al die overtuigingen, normen en waarden, regels van het huis, noem het maar op, heb je meegenomen naar je volwassen leven.


Leven op de automatische piloot

Lange tijd heb je geleefd volgens diezelfde overtuigingen en je leven daaromheen opgebouwd. Je zou kunnen zeggen dat je op de automatische piloot hebt geleefd, omdat je destijds niet beter wist.

Wanneer je je echt gaat concentreren op jezelf en je leven, ontdek je soms dat veel van die oude overtuigingen niet meer passen bij hoe je nu naar jezelf en je leven kijkt. Door een narcistische opvoeding kunnen overtuigingen ontstaan die je klein houden en ervoor zorgen dat je je aanpast en gehoorzaamt.

Maar zelfs zonder een strenge opvoeding heb je waarschijnlijk overtuigingen overgenomen van je ouders, leraren of je omgeving die je tot de persoon gevormd hebben die je dacht te moeten zijn en je leven daaromheen is gebouwd.


De echte jij

Maar misschien herken je het gevoel dat die persoon niet volledig de echte “jij” was. Omdat je, toen je een stuk jonger was, het belangrijker vond ergens bij te horen. Dat is menselijk, want wij zijn sociale wezens die ergens bij willen horen en ons graag verbinden met anderen.

Maar nu je ouder bent is het net alsof er een schakelaar om is gezet.
Het interesseert je niet zo veel meer wat anderen van je vinden.
Je hoeft niet meer zonodig “ergens bij te horen”.
Maar toch blijf je in je oude, vertrouwde maar ontevreden leven hangen.
Er moet een schakelaar om.


Wie ben ik echt? Trigger voor verandering

Maar die schakelaar gaat niet zomaar “om”.
Het zijn vaak situaties die zo’n verandering in gang zetten, zoals het verlies van je baan, een scheiding, ziekte of een burn-out.
Dingen die levensveranderend zijn.
Het is dan pas dat je jezelf gaat afvragen: wie ben ik echt?
Het liefst gooi je op dat moment heel je leven om.
Een schone lei, nieuw hoofdstuk.

Maar dan komt het: het idee klinkt mooi, maar het moment dat je eraan denkt om het echt te gaan doen veroorzaakt een heel oncomfortabel gevoel. De onzekerheid slaat toe en hoewel je verlangt naar een nieuwe stap, word je tegengehouden. Het onbekende.

En daar sta je dan.
Met al die vragen in je hoofd: wie ben ik? Wat wil ik écht?
Het voelt alsof je hele leven tot nu toe niet van jou is geweest, maar van iemand die je dacht iemand te moeten zijn gebaseerd op de verwachtingen van anderen.
Je voelt je gevangen in keuzes die ooit gemaakt zijn om anderen tevreden te stellen, om de vrede te bewaren, om conflict te vermijden.


Spijt en besef

Je realiseert je nu dat misschien veel van die keuzes niet bij jou hoorden. Niet bij wat jij echt voelde of wilde.
Maar je hebt ze gemaakt, want dat was voor jou de veilige weg.
En nu?
Nu knaagt dat gevoel aan je. Iedere dag weer: wie had ik kunnen zijn als ik mezelf had durven zijn?

Het vreemde is dat je het nu pas ziet.
Op een leeftijd dat je denkt: ik ben nog niet te oud, maar ik kan niet langer wachten.
Je blik valt terug op je leven en alles wat je dacht dat belangrijk was, voelt ineens hol. Vrienden, werk, relaties, routines, alles wordt in een ander licht gezet.
En je vraagt je af: hoe heb ik mezelf al die jaren laten leiden door overtuigingen van anderen?

Die overtuigingen liggen diep. Gevormd door je opvoeding, door wat je hoorde, zag en voelde.
Het zijn regels en normen die je aannam zonder dat je het doorhad.
Misschien hielpen ze je toen, als kind, om veilig te blijven.
Maar nu kunnen ze je klein houden, gevangen laten voelen en ontevreden maken.


Wie ben ik echt? Loslaten en overgave

En dan plotseling komt bij je het besef: ‘als ik mijn leven wil veranderen, zal ik moeten onderzoeken welke oude overtuigingen niet meer bij mij passen.’ Alles wat ik dacht te moeten zijn. Maar dat doet pijn. Want het oude leven was bekend en vertrouwd. Het bekende voelde vertrouwd. Het onbekende? Dat is eng.

Daar ligt nou net de grootste uitdaging. Want wat je heel je leven veilig en comfortabel heeft gehouden, laat je niet zomaar los. Het kan onderdeel van je identiteit zijn geworden, ook al past het niet meer bij wie je nu bent. Hoe meer je nadenkt: “wie ben ik echt”, hoe meer gevoelens er bij je naar boven komen.

Spijt van “wat had kunnen zijn”. Je schetst beelden van de persoon wie je had kunnen zijn als je al die oude overtuigingen van vroeger overboord had gegooid en je eigen pad had gevolgd. Maar je hebt vooral spijt dat je een leven hebt geleid dat niet echt van jou voelde, gebaseerd op overtuigingen die je onderweg hebt overgenomen.

Silhouet van een man die zijn oude identiteit achterlaat en zich afvraagt wie hij werkelijk is.

Wie wil ik zijn? De nieuwe rol in jouw levensfilm

Je kunt het zien als een film waarin jij een rol hebt gespeeld die je toe is gewezen, maar van het begin nooit jouw keuze is geweest.
Zonder het te beseffen heb je heel je leven die rol vervuld in een film die door anderen geregisseerd was.
Misschien wel generatie op generatie. Het is ook een film die allang niet meer in de bioscopen draait.

Maar nu je beseft dat je maar een rol hebt gespeeld in een film die niet de jouwe was, denk je wat nu? Welke rol moet ik dan nu wel gaan spelen?
Wie ben ik echt?
Iedereen in mijn omgeving is gewend aan die ene acteur, maar die past nu niet meer in hun verhaal.
Hoe ga ik dat aan iedereen uitleggen?

Dat kun je niet uitleggen.
Hoe ga je iemand uitleggen dat de persoon die voor ze staat niet de persoon is wie ze dachten? Wie ben jij?
Ze kunnen je voor gek verklaren, want wie ben jij dan wel?
Dat maakt het nog lastiger, want op het moment dat je in die fase zit, weet je dat zelf ook niet.


Overgestoken brug

Je beseft dat er dingen kunnen veranderen die je jarenlang houvast hebben gegeven. Je baan, vrienden, relatie, noem maar op. Die zijn ook nog allemaal onderdeel van die oude film. Maar je voelt van binnen dat je iets in gang hebt gezet dat niet meer te stoppen is.

Het is alsof je een brug bent overgestoken die achter je ingestort is. Er is geen weg meer terug.

Wat nu? Je probeert grip te krijgen op de situatie, maar hoe harder je dat probeert, hoe meer alles in een versnelling komt. Je beseft dat je alles kunt verliezen wat je houvast gaf. Je baan, vrienden, relatie, noem maar op. Wat wegvalt met je oude rol valt weg met de oude film die niet meer bij je hoort.

Het kan voelen alsof alles wat gebaseerd is op je oude rol langzaam maar zeker wegvalt. Alle zekerheden, comfort, alles wat al die jaren oud en vertrouwd voelde, glipt tussen je vingers vandaan. Het voelt alsof er niets is wat je eraan kunt doen. Dat heb je al geprobeerd maar dat bracht je alleen nog meer ellende.

Je hebt lang geprobeerd de symptomen te ignoreren, maar door te gaan onder het mom van: Ach het gaat vanzelf wel weer voorbij deze periode. Maar net zoals in het verhaal over die oude film, klopte jouw oude leven ook niet meer met wie je nu geworden was. Je omgeving was dan nog wel hetzelfde, maar jij, jij was allang niet meer wie je was.


De nieuwe rol in jouw levensfilm

Maar ja, wie ben je nu dan wel? Wat wil je wel? Dat weet je niet meteen. En dat is precies het punt waarop je de neiging voelt om terug te keren naar “wat was”. Alleen die brug waar je overheen was gelopen (weet je nog die ene brug?) is ingestort. Teruggaan is onmogelijk.

Wat nu? Denk je. Teruggaan is geen optie. Het proces proberen tegen te houden had ook geen zin dus lijkt er nog maar één optie over. Je verzetten tegen wat er gebeurt loslaten en je situatie accepteren. En dat is knap lastig, want je was gewend om altijd alle touwtjes in handen te hebben.

In je hoofd voelt het als opgeven.
Alsof de grond onder je voeten is verdwenen en je in een diep gat bent gevallen zonder bodem. Je bent moe, uitgeput, op.
Maar hoe gek het ook klinkt: juist die overgave biedt ruimte en opent nieuwe deuren.
Voordat iets nieuws kan ontstaan moet er eerst ruimte voor komen.
Dat gebeurt door het oude, wat niet meer werkt, los te laten.


Wie ben ik echt? Ruimte voor nieuwe keuzes

Wanneer je uiteindelijk accepteert dat je oude manier van leven niet meer werkt, ontstaat er ruimte en stilte. De chaos in je hoofd maakt plaats voor een vreemd soort rust. Alsof je in het oog van de storm bent beland. Daar krijg je eindelijk de ruimte om helder na te kunnen denken. Niet over wat was en wat nog gaat komen, maar over je oude rol in die film, je oude leven.

Wanneer je alles op een rijtje gaat zetten, zie je ineens welke oude overtuigingen van vroeger je altijd hebt meegenomen en altijd voor “waar” hebt gehouden. Dingen zoals: ik moet perfect zijn, ik mag geen fouten maken, ik moet altijd aardig zijn of mijn mening doet er niet toe.

Die overtuigingen gaan vaak heel ver terug, naar je kindertijd waarin ze je hielpen om je staande te houden. Maar net zoals met je oude rol, dienen ze je mischien niet meer. Tijd voor het aannemen van een nieuwe rol in een nieuwe film.


Nieuwe rol en regisseur worden

Heb je dat eenmaal helder voor je, dan is het tijd om na te gaan denken over die nieuwe rol. Welke rol wil je aannemen in wat voor soort film?

Het verschil met vroeger is dat je nu niet alleen je eigen rol mag kiezen, maar ook de regisseur van je film bent. Jij hebt nu volledig eigenaarschap.

In plaats van jezelf te vragen: wie ben ik echt? Ga je jezelf de vraag stellen: wie wil ik zijn?

Begin eerst in kaart te brengen wie je was. Dat doe je door fysiek op te schrijven wat je altijd deed. Wat waren je oude overtuigingen? Dat zul je niet zomaar weten. die zijn in de loop van je leven zo automatisch geworden dat je ze niet altijd direct herkent dat het automatische processen zijn geworden.

Maar als je er de tijd voor neemt, en die heb je nodig, zullen ze langzaam aan maar zeker duidelijk worden. Het hoeft ook niet in 1 dag. Dit is een proces dat tijd kost. Ga de natuur in, ga wandelen, neem de tijd voor ontspanning, dan kan er vanzelf meer duidelijkheid ontstaan.

Wie ben ik echt? Stap voor stap richting zelfontdekking

Als je je oude overtuigingen in kaart hebt gebracht en opgeschreven dan komt het moment waarop je gaat opschrijven wie je wilt zijn. Welke nieuwe rol wil je gaan spelen en hoe wil je je eigen film gaan regisseren? Wie ben ik echt? Jij bent nu de baas, dus je hebt veel meer ruimte om zelf te bepalen waar je naartoe wilt.

Ook dit is een proces dat enige tijd in beslag gaat nemen. Dit proces heeft dus geen einddatum, want net zoals je kunt met je leven, kun je ook nog je eigen filmscript aanpassen naar hoe jij dat wilt.

Je zult nieuwe dingen blijven ontdekken aan jezelf, wat je nodig hebt, waar je naar verlangt. Al die dingen die je vroeger hebt weggestopt komen niet in een dag terug. Dat kost tijd. Gun jezelf die tijd en blijf goed voor jezelf zorgen.
Behandel jezelf hetzelfde als je je beste vriend zou behandelen.


Wie ben ik echt? Het begin van de reis

Het begin van de reis naar ‘wie ben ik echt?’ kan zeker in het begin eenzaam aanvoelen. Misschien voelt het alsof je helemaal op jezelf bent aangewezen, nu veel van wat bij je oude identiteit hoorde is veranderd of niet meer passend voelt.

De eenzaamheid kan na verloop van tijd plaatsmaken voor nieuwe verbinding. Een leven dat steeds beter aansluit bij wie jij bent en wat belangrijk voor je is.

Jij bent de CEO van jouw leven.

Wie wil ik zijn?

De vraag is niet langer: wie ben ik echt? Maar: wie wil ik zijn? Het antwoord daarop ligt niet alleen in je verleden, maar ook in de keuzes die je vanaf vandaag maakt. Jij bent de regisseur. Jij schrijft het script. Durf je de camera opnieuw op jezelf te richten?

Een identiteitscrisis kan een periode in je leven flink ontwrichten. Het voelt alsof alles wat eerst vertrouwd was, wereldvreemd is geworden. Het is een hele heftige en moeilijke periode waar je maar niet uit lijkt te komen. Met geduld, compassie voor jezelf en acceptatie kan er uiteindelijk ruimte ontstaan om terug te kijken en te zien wat deze periode je heeft geleerd.

Herken je jezelf in dit verhaal? Misschien herken je het gevoel dat je jarenlang hebt geleefd volgens verwachtingen van anderen, maar steeds sterker voelt dat je zelf wilt bepalen welke richting je opgaat.

Je kunt begrijpen waar oude patronen vandaan komen en toch merken dat het moeilijk is om ze los te laten.

In een gratis kennismakingsgesprek kunnen we samen kijken waar jij tegenaan loopt en welke patronen daarin steeds terugkomen.

→ Vraag hier je gratis kennismakingsgesprek aan

Geen verkooppraatje. Geen zweverig gedoe. Gewoon eerlijk kijken naar wat er bij jou speelt en of ik iets voor je kan betekenen.

**Deze content is gebaseerd op persoonlijke ervaring en is geen therapeutisch advies**

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven