Narcistische ouder gehad? Dan heeft dat vaak veel meer invloed op je leven dan je misschien denkt. De impact gaat verder dan alleen je zelfvertrouwen. Ook je relaties, keuzes en gevoel van eigenwaarde kunnen er nog steeds door worden beïnvloed. Een narcistische opvoeding kan patronen creëren die je als volwassene blijft herhalen, vaak zonder dat je in de gaten hebt waar ze vandaan komen. In dit artikel lees je hoe dat werkt, welke patronen kunnen ontstaan en wat je kunt doen om ze te doorbreken.
Inhoud van dit artikel
- De jeugd met een narcistische ouder
- De invloed op je zelfbeeld
- De invloed op relaties
- Patronen na een narcistische opvoeding
- Zelfvertrouwen en relaties herstellen
- Herstel is mogelijk
Herkenningspunten wanneer je een narcistische ouder hebt gehad
Misschien herken je dit:
- Je denkt altijd eerst aan de ander.
- Je zegt ja terwijl je eigenlijk nee voelt.
- Je twijfelt vaak aan jezelf en vraagt je af wat anderen van je vinden.
- Je bent bang om iets verkeerd te doen of te zeggen.
- En diep van binnen vraag je jezelf af: waarom voelt alles zo zwaar in relaties?
Wanneer je bent opgegroeid met een narcistische ouder, leer je vaak al vroeg om je aan te passen aan wat een ander nodig heeft. Je leert rekening te houden met de stemming van de ander en probeert problemen te voorkomen. Dat gedrag neem je later vaak mee naar je volwassen leven, ook wanneer het je eigenlijk meer beperkt dan helpt.
Veel mensen die een narcistische ouder hebben gehad, krijgen daardoor ook moeite met hun identiteit. Als je jarenlang bezig bent geweest met wat anderen van je verwachten, kan het lastig worden om nog te weten wat jij zelf denkt, voelt en wilt. In een ander artikel leg ik uit hoe een narcistische opvoeding je identiteit beïnvloedt.
Lees hier meer over narcisme.
Narcistische ouder gehad? Dit moet je weten
Jeugdjaren na een narcistische ouder gehad
Zelf ben ik vanaf een hele jonge leeftijd, ik was 5, al geconfronteerd met een narcistische stiefmoeder. Als kind voelde ik al snel aan dat er iets aan haar niet klopte. Haar opdringerigheid, het claimen van alle aandacht van mijn vader en al snel merkte ik ook op hoe ze haar eigen dochter anders behandelde dan mij en mijn broer.
Nadat ze bij ons introk, begon de ellende. Ik had moeite met haar te accepteren en daar werd ik op afgerekend. Fysieke en emotionele mishandelingen werden de orde van de dag. Dat heeft enorme impact gehad op hoe ik mijn jeugd heb ervaren, maar de schade in het vertrouwen in mezelf en anderen was nog veel groter.
Wanneer je als jong kind al opgroeit in een onveilige omgeving, leer je jezelf aanpassen aan wat er om je heen gebeurt. Je leert dat je eigen behoeften niet belangrijk zijn en dat je gevoelens een last kunnen zijn. Langzaam cijfer je jezelf steeds verder weg. Niet omdat je dat bewust wilt, maar omdat je hebt geleerd dat aanpassen veiliger is. Je zegt tegen jezelf:
- ‘Ik ben niet belangrijk’
- ‘Mijn gevoelens zijn aanstellerij’
- ‘Aan mezelf denken is egoïstisch’
- ‘Er is iets mis met mij’
Je huiselijke omgeving ervaar je als onveilig. Je voelt dagelijks de spanning en loopt voor je gevoel continu op eierschalen. Wanneer ontploft de bom weer? Wat heb ik vorige week gedaan of gezegd waardoor het misging?
Je leert al snel wat je moet doen om uit de problemen te blijven. Je doet wat er gezegd wordt. Zegt geen nee. Je bent altijd dat brave kind. Je doet er alles aan om je narcistische ouder het naar de zin te maken, ten koste van jezelf.
Want je weet wat het alternatief is.
Narcistische ouder invloed op directe omgeving
Wanneer je een narcistische ouder hebt gehad, heeft dat niet alleen invloed op hoe je je thuis voelt, maar ook op hoe je met je directe omgeving omgaat. Je verandert in een onzeker kind dat niet alleen zijn narcistische ouder probeert te behagen, maar uiteindelijk ook iedereen daaromheen.
Je hebt namelijk geleerd dat aanpassen en het tevreden houden van je narcistische ouder je kon helpen om problemen of mishandeling te voorkomen. Dat neem je mee naar school en in de omgang met andere kinderen. Je wilt iedereen te vriend houden en bent doodsbang voor ruzie. Dus net zoals thuis laat je alles toe.
Voor mij bleef dat niet beperkt tot thuis. Ik werd als kind gepest door mijn oudere broer en zus, maar later ook in mijn tienerjaren op school. Kinderen merken vaak snel wie onzeker is en moeite heeft om voor zichzelf op te komen.
Dat is het kind dat denkt dat er iets aan hem of haar mankeert. Het kind dat al gevuld is met schaamte. Als je vervolgens thuis ook niet op steun of begrip hoeft te rekenen, denk je al snel dat al dat pestgedrag een logisch gevolg is van wie je bent.
Je denkt dat je stom of dom bent en dat je daarom wordt gepest. En hoe meer dat gebeurt, hoe meer je probeert het tegendeel te bewijzen. Wat alles uiteindelijk alleen maar erger maakt.
Je kunt dus zeggen dat je jeugd de blauwdruk vormt voor hoe je met anderen omgaat, maar ook voor hoe je naar jezelf kijkt.
Je persoonlijkheid na een narcistische ouder gehad te hebben
Hoe je bent opgevoed en hoe je je jeugd hebt ervaren, heeft grote invloed op hoe je jezelf en anderen leert zien. Wanneer je opgroeit in een liefdevolle en veilige omgeving, leer je meestal dat je gevoelens er mogen zijn en dat je anderen kunt vertrouwen. Groei je op in een toxische en onveilige omgeving, dan leer je vaak iets heel anders.
Als je een narcistische ouder hebt gehad, leer je al vroeg om alert te zijn. Je leert jezelf aanpassen, je gevoelens weg te stoppen en rekening te houden met wat anderen van je verwachten. Dat onzekere, timide en angstige kind groeit uiteindelijk op, maar de patronen die je toen hebt ontwikkeld verdwijnen niet vanzelf.
Je neemt ze mee naar je volwassen leven.
Je blijft jezelf misschien klein houden. Je vertrouwt anderen niet volledig. Je twijfelt aan jezelf en vraagt je voortdurend af of je wel goed genoeg bent.
Je blijft rondlopen met gevoelens van angst, schaamte, schuld en onzekerheid over wie je bent.
Gevolgen van een narcistische ouder voor je zelfbeeld
Wat je continu tegen jezelf zegt:
- ‘Ik ben niet goed genoeg’
- ‘Ik ben raar’
- ‘Ik mankeer iets’
- ‘Ik ben maar dom’
…gaat op den duur bepalen hoe je naar jezelf kijkt. Je gaat het niet meer zien als gedachten, maar als de waarheid over wie je bent. Het wordt onderdeel van je identiteit. En vervolgens ga je je er ook naar gedragen.
Als jij diep vanbinnen denkt dat je niet goed genoeg bent, ga je jezelf ook zo behandelen. Je houdt jezelf klein, verwacht minder van het leven en denkt dat je niet meer verdient. Het negatieve beeld dat je ooit over jezelf hebt gekregen, wordt daardoor steeds opnieuw bevestigd.
Ik heb mijn leven namelijk ook heel lang om dat beeld heen gebouwd. Ik zag mezelf als iemand die niet goed genoeg was, als een buitenbeentje. Dus gedroeg ik me er ook naar. Dat vertaalde zich naar alles: relaties, werk en mijn woonomgeving. Onbewust zocht ik naar dingen die het beeld dat ik van mezelf had steeds opnieuw bevestigden.
Hoe zou mijn leven eruit hebben gezien als ik geen narcistische ouder had gehad? Waarschijnlijk heel anders. Wanneer je opgroeit bij een liefdevolle ouder en gewoon mag zijn wie je bent, neem je een ander beeld van jezelf mee naar je volwassen leven. Je hoeft jezelf niet continu te bewijzen of af te vragen of je wel goed genoeg bent. Je kunt gewoon denken: ‘Ik mag er zijn. Ik ben oké.’
Bewijzen dat je het waard bent
Heb je wel een narcistische ouder gehad, dan loop je vaak rond met het gevoel dat je jezelf eerst moet bewijzen. Dat je vriendschap en liefde eerst moet ‘verdienen’. Je relaties met anderen draaien dan vaak om de ander te behagen en te plezieren, in de hoop dat ze je zien en erkennen. Want diep vanbinnen voel je je misschien pas iets waard als je het tegendeel hebt bewezen. Je stelt anderen altijd boven jezelf en plaatst ze vaak op een voetstuk.
Maar wat gebeurt er als jij jezelf voortdurend ziet als iemand die minder waard is dan anderen? Dan ga je je daar ook naar gedragen. Je gaat nog meer pleasen, jezelf wegcijferen en bescheiden opstellen. En juist daardoor kunnen mensen die misbruik maken van anderen makkelijker over jouw grenzen heen gaan. Zo wordt het beeld dat je van jezelf hebt steeds opnieuw bevestigd.
Je bent niet geboren met het idee dat je niet goed genoeg bent. Je bent dat over jezelf gaan geloven.

Je trekt aan wat je liever ontwijkt
Wat er vervolgens kan gebeuren, is dat je steeds opnieuw terechtkomt bij mensen of in relaties die je eigenlijk liever zou vermijden. Niet omdat je daar bewust voor kiest, maar omdat de dynamiek bekend voelt.
Hoe vaak heb je je niet vergist in mensen? Gedacht dat ze je vrienden waren, tot op het moment dat jij ze nodig had en ze vervolgens niet thuisgaven? Of ben je terechtgekomen in een relatie waarin je jezelf opnieuw moest aanpassen, klein moest houden en alles deed om de ander tevreden te houden?
Zolang je niet bewust bent van die patronen, blijf je ze vaak herhalen. Je gaat denken dat het bij je persoonlijkheid hoort. Dat het normaal is. Misschien denk je zelfs dat je nou eenmaal niet beter verdient.
Maar uiteindelijk weet je ook niet beter. Het bekende voelt vertrouwd, zelfs wanneer het niet goed voor je is. Je weet wat je kunt verwachten en je weet hoe je je moet gedragen: jezelf aanpassen, klein houden en alles voor de ander doen. Precies zoals je vroeger hebt geleerd bij je narcistische ouder.
En dat is misschien wel het vreemde eraan: wat je eigenlijk wilt ontwijken, kan tegelijkertijd vertrouwd en veilig voelen omdat je het al je hele leven kent.
Narcistische ouder gehad en invloed op relaties
Het feit dat je zulke mensen gewend bent, heeft invloed op al je relaties. Gezonde relaties vertrouw je misschien niet eens. Je zegt dan dingen tegen jezelf zoals:
- ‘Wat ziet hij/zij in mij?’
- ‘Ze menen er toch niks van.’
- ‘Wacht maar tot ze me echt kennen, dan zijn ze zo weg.’
Gezonde en stabiele relaties kunnen soms zelfs bijna saai voelen. Je bent misschien gewend geraakt aan spanning, onzekerheid en het voortdurend moeten opletten. Dat voelt bekend. En in een relatie kun je vervolgens denken dat je de ander moet veranderen of helpen. Je komt in de ‘hulp-modus’ terecht en geeft jezelf helemaal voor de ander.
Vroeg of laat loopt zo’n relatie vast en vervolgens geef je jezelf de schuld. Daarmee wordt het negatieve beeld dat je van jezelf hebt alleen maar sterker. Je wordt steeds afhankelijker van anderen voor goedkeuring.
Ik ben ook heel lang zo geweest. In alles wat ik deed zocht ik erkenning, bewondering en goedkeuring. Ik deed vaak dingen om indruk te maken op anderen, stond voor iedereen klaar, had geen grenzen en zei nooit nee. Ik deed er alles aan om gezien te worden, gewaardeerd te worden en om ‘erbij te horen’.
In de praktijk werkte dat natuurlijk nooit. Het werkte juist averechts en daardoor daalde mijn zelfvertrouwen steeds verder. Uiteindelijk kwam ik op het punt dat ik me begon af te zonderen van alles en iedereen. Want dan kon niemand me meer kwetsen.
Zelfvertrouwen na een narcistische ouder
Bij mij heeft het heel lang geduurd voordat ik weer vertrouwen kreeg in mezelf en anderen. Door mislukte relaties, verkeerde vriendschappen, manipulatie en misbruik had mijn zelfvertrouwen een enorme deuk opgelopen. Daardoor vertrouwde ik uiteindelijk haast niemand meer. Zelfs mensen met oprechte bedoelingen niet.
Als je zelfvertrouwen zo beschadigd is, zoek je overal iets achter. Je wordt achterdochtig en hebt weinig vertrouwen in jezelf. Als er iets goed gaat in je leven, denk je al snel:
- ‘Dit kan nooit lang duren.’
- ‘Ik vraag me af wanneer ik weer teleurgesteld word.’
- ‘Ik verwacht er maar niet te veel van.’
Je hebt namelijk geleerd om van het ergste uit te gaan als een manier om jezelf voor te bereiden. Daardoor ben je voortdurend in je hoofd bezig met wat er mis kan gaan. Niks wat je doet is goed genoeg en je hebt altijd wel iets aan jezelf om aan te merken. Je bent perfectionistisch en probeert fouten koste wat kost te voorkomen.
Gaat er iets mis, dan geef je soms al snel op en denk je: ‘Zie je wel, ik kan het niet.’
Daarnaast ben je misschien heel bang om te falen of fouten te maken, omdat je daar mogelijk op afgerekend wordt. Je denkt dat mensen je dom zullen vinden en je vervolgens afwijzen.
Zo heeft faalangst lange tijd mijn leven beperkt. Als kind werd ik hard afgestraft wanneer ik fouten maakte. Daardoor ontstond de angst om te falen. Die angst ging zelfs zo ver dat ik geen simpele cursus durfde te volgen, uit angst dat ik zou falen.
Maar uiteindelijk ging het niet alleen om dat falen. Daaronder zat de angst voor wat er zou gebeuren als ik faalde. Afwijzing. Alleen komen te staan. Geen steun meer hebben. Kwetsbaar zijn. Niet veilig zijn.
Die gevoelens konden mij volledig verlammen en veroorzaakten zelfs paniekaanvallen.
Relaties na een narcistische ouder gehad te hebben
Die angst om te falen vertaalde zich bij mij ook naar relaties. Ik heb veel potentiële relaties, maar ook vriendschappen, gesaboteerd. Omdat ik dacht dat ik niet goed genoeg was, het niet verdiende of mezelf om een andere reden afkeurde.
Ook hier dacht ik vaak:
- ‘Als ze me werkelijk leren kennen, zijn ze zo weg.’
- ‘Het kan nooit dat iemand iets in mij ziet.’
Door de boel van tevoren te saboteren, probeerde ik mezelf te beschermen tegen afwijzing. Ik wees mezelf alvast af, zodat een ander dat niet meer hoefde te doen.
Hoe vaak heb jij jezelf afgewezen om te voorkomen dat een ander dat zou doen? Of jezelf naar beneden gepraat omdat je dacht dat je de ander niet verdiende? Dat hij of zij te goed voor je was?
Naast jezelf afwijzen, is het vaak ook erg lastig na een narcistische ouder gehad te hebben de ander te vertrouwen. Zeker in intieme relaties ben je geneigd te denken dat de ander je op een gegeven moment zal verlaten of met een ander er vandoor zal gaan. Puur omdat jij jezelf niet goed genoeg vindt. Daardoor ligt de drang om de ander te gaan controleren of jezelf te veel vast te klampen op de loer, wat uiteindelijk ertoe leidt dat die ander je inderdaad verlaat. Voor een ander. Dan zeg je weer tegen jezelf:
- ‘Zie je wel, ik ben niet goed genoeg.’
- ‘Het lag aan mij.’
Bij een volgende relatie ligt datzelfde gedrag weer op de loer. Soms zelfs sterker dan daarvoor. Zo kun je steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomen en jezelf uiteindelijk de schuld geven van relaties die zijn stukgelopen.
Terwijl je vaak niet bewust bezig was om die relatie kapot te maken. Je probeerde jezelf te beschermen tegen iets wat vroeger voor jou gevaarlijk voelde: afgewezen worden, alleen komen te staan en daardoor kwetsbaar en onveilig zijn.
Patronen voortkomend van een narcistische ouder
De patronen die voortkomen uit een narcistische opvoeding kunnen als een rode draad door je leven lopen. Schaamte over wie je denkt te zijn en schuldgevoelens tegenover anderen kunnen daarbij een grote rol spelen.
Iemand die je met een boze blik aankijkt, iets doen wat een ander niet leuk vindt of het gevoel hebben dat iemand teleurgesteld in je is, kan al genoeg zijn om je schuldig te voelen. Je vraagt je dan meteen af: ‘Zal ik iets verkeerd gedaan hebben?’
Daarnaast kun je ontwijkingsgedrag vertonen omdat je denkt dat er iets aan je mankeert of dat anderen zien dat je ‘raar’ bent. Je zoekt voortdurend bevestiging, alsof je overal eerst goedkeuring of toestemming voor nodig hebt.
Er is altijd twijfel. Over jezelf, over anderen en over het leven. Je bent voortdurend bezig met wat er mis zou kunnen gaan en gaat al snel uit van het negatieve. Omdat je misschien hebt geleerd dat het veiliger is om altijd voorbereid te zijn.
Je beperkt jezelf
Je cijfert jezelf weg, houdt je klein en onopvallend, want je denkt: ‘Wie zit er nou op mij te wachten?’ Maar je doet dat ook omdat je bang bent iets verkeerd te doen of te zeggen, waardoor anderen je zouden kunnen uitlachen of afwijzen.
Het gevolg is dat je wereld steeds kleiner en beperkter wordt. Je vermijdt situaties waarin iets fout zou kunnen gaan en blijft liever waar je bent: in je veilige bubbel. Daardoor kun je steeds minder mensen om je heen hebben en ontbreekt soms zelfs een sociaal vangnet.
Je maakt jezelf ondertussen wijs dat je alles alleen af kunt. Maar is dat wel zo? Hulp vragen aan anderen voelt misschien als zwak. Misschien ben je bang dat je een ander tot last bent of dat je iets terug moet doen wanneer iemand jou helpt.
De patronen die je jezelf hebt aangeleerd na een narcistische ouder te hebben gehad, kunnen diep in je identiteit verweven raken. Maar zo hoeft het niet te blijven.
Bewust worden van je eigen gedrag is de eerste stap om die patronen en oude overtuigingen te veranderen. Wanneer je jezelf begint af te vragen waarom je bepaalde dingen denkt en doet, kun je langzaam ontdekken wat eronder zit.
Vaak gaat het niet alleen om angst voor afwijzing. Daaronder kan de angst zitten om alleen te komen staan, kwetsbaar te zijn of niet veilig te zijn. En juist die oude angst kan ervoor zorgen dat je jezelf blijft aanpassen en beperken.
Voorbeelden van patronen
- Mensen ontwijken omdat je denkt dat je raar of anders bent en bang bent dat anderen dat zien.
- Relaties saboteren om te voorkomen dat anderen erachter komen wie je werkelijk bent.
- Vasthouden aan situaties of relaties omdat ze bekend voelen, ook wanneer ze niet goed voor je zijn.
- Het onbekende vermijden uit angst dat er iets fout kan gaan.
- De voortdurende drang voelen om jezelf te bewijzen en goedkeuring te krijgen.
- Aardig en behulpzaam zijn ten koste van jezelf, in de hoop waardering of liefde te ‘verdienen’.
- Jezelf klein houden uit angst om fouten te maken, afgewezen te worden of kwetsbaar te zijn.
Narcistische ouder gehad: Zelfvertrouwen en relaties herstellen
Wanneer je je bewust wordt van je eigen gedrag, overtuigingen en de reden daarachter, creëer je ruimte voor verandering. Enkele praktische tips:
1. Vraag jezelf af:
- ‘Waarom doe ik dit?’
- ‘Welke behoefte zit hierachter?’
- ‘Wat hoop ik met dit gedrag te bereiken?’
- ‘Waarvoor ben ik bang?’
- ‘Is die angst terecht?’
- ‘Bereik ik met dit gedrag wat ik eigenlijk wil bereiken?’
Kijk eens als buitenstaander naar jezelf en behandel jezelf zoals je je beste vriend zou behandelen. Wat zou je tegen hem zeggen?
- Begin met kleine stapjes naar ander gedrag. Zeg bijvoorbeeld eens ‘nee’ in plaats van automatisch ‘ja’. Zeg een afspraak af zonder daarbij alles uitgebreid uit te leggen. Het zal in het begin ongemakkelijk voelen, maar langzaam kan het makkelijker worden.
- Vraag wat vaker hulp aan anderen. Misschien zul je merken dat mensen het helemaal niet vervelend vinden om je te helpen. Jij helpt anderen toch ook graag?
- Kom wat vaker uit je comfortzone. Onderneem dingen die ongemakkelijk voelen, zoals een praatje maken met iemand die je niet kent of afspreken met iemand nieuw. Het gaat er niet om dat alles perfect gaat. Het gaat erom dat je ontdekt dat je meer aankunt dan je denkt.
- Onderneem kleine dingen. Volg bijvoorbeeld een simpele cursus of doe vrijwilligerswerk. Je zult misschien merken dat anderen minder oordelend zijn dan je denkt. Bovendien kan het helpen om weer meer onder de mensen te komen. Houd de stap klein. Je hoeft niet meteen je hele leven om te gooien.
- Leer weer stil te staan bij jezelf. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een wandeling door het bos of buiten zitten en naar de wolken kijken kan al helpen. Het gaat erom dat je weer leert voelen wat er in je gebeurt en wat je nodig hebt. Juist dat zijn dingen die je misschien jarenlang hebt weggedrukt.
Narcistische ouder gehad: herstel is mogelijk
Hoe meer je bewust wordt van jezelf, je behoeften, gevoelens, gedachten en gedrag, hoe meer ruimte er ontstaat om dingen te veranderen. Herstel begint vaak op het moment dat je gaat kijken naar wat je doet en vooral waarom je het doet.
Veel van wat je vroeger hebt weggedrukt, mocht er als kind simpelweg niet zijn. Je gevoelens waren lastig, je behoeften deden er niet toe en jezelf laten zien voelde misschien zelfs onveilig. Nu mag je langzaam weer ruimte maken voor die delen van jezelf.
Dat betekent niet dat oude patronen ineens verdwijnen. De behoefte om anderen te pleasen, goedkeuring te zoeken of jezelf weg te cijferen kan hardnekkig zijn. Maar zodra je begint te begrijpen waar dat gedrag vandaan komt, kun je er ook anders naar gaan kijken.
Langzaam kun je gaan ontdekken dat je niet hoeft te verdienen wat je altijd al waard was:
- Je bent goed genoeg.
- Je bent niet raar.
- Er is niets mis met jou omdat je gevoelens en behoeften hebt.
- Je bent waardevol, net zoals ieder ander mens.
- Je mag zijn wie je bent.
Veel van wat je over jezelf bent gaan geloven, is ontstaan in een omgeving waarin je niet veilig jezelf kon zijn. Als kind ben je die overtuigingen gaan meenemen en uiteindelijk kunnen ze onderdeel worden van hoe je naar jezelf kijkt.
Maar dat betekent nog niet dat het de waarheid is.
Je bent niet de patronen die je hebt aangeleerd.
Je bent niet de overtuigingen die je over jezelf bent gaan geloven.
Wanneer je langzaam gaat ontdekken wie je bent onder al die oude patronen, ontstaat er ruimte om steeds meer vanuit jezelf te gaan leven.
Conclusie: Narcistische ouder gehad? Dit doet het met je leven
Wanneer je een narcistische ouder hebt gehad, kan dat invloed hebben op vrijwel ieder aspect van je leven. Op je zelfvertrouwen, je identiteit, je relaties en vooral op de manier waarop je naar jezelf en anderen kijkt.
Als kind heb je gedrag, patronen en overtuigingen ontwikkeld die je hielpen om te overleven in een omgeving waarin je je niet veilig voelde. Je paste je aan, hield jezelf klein, probeerde anderen tevreden te houden en leerde misschien dat jouw gevoelens en behoeften minder belangrijk waren.
Dat gedrag had toen een functie.
Het hielp je om zo veilig mogelijk te blijven.
Maar wat je vroeger hielp, kan je als volwassene nog steeds beperken. Je blijft jezelf aanpassen, twijfelt aan jezelf, zoekt goedkeuring of verwacht dat anderen je uiteindelijk toch zullen afwijzen.
Het goede nieuws is dat die patronen niet bepalen wie je bent.
Je hoeft niet ineens een ander mens te worden.
Je hoeft jezelf niet te verbeteren of nog harder aan jezelf te werken.
Misschien moet je juist gaan ontdekken wat je allemaal niet meer nodig hebt.
De oude overtuigingen.
Het constante aanpassen.
Het pleasen.
Het jezelf klein houden.
Het idee dat je eerst iets moet bewijzen voordat je goed genoeg bent.
Een narcistische ouder gehad hebben is niet jouw schuld.
Maar je kunt wel onderzoeken welke patronen uit het verleden je vandaag nog steeds beïnvloeden.
De vraag is dus niet alleen wat er vroeger met je is gebeurd.
De vraag is:
Hoeveel van jouw leven wordt vandaag nog steeds bepaald door wat je vroeger moest doen om veilig te blijven?
Veel mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder herkennen deze patronen pas later in hun leven.

Herken jij jezelf in deze patronen na een narcistische opvoeding?
Wanneer je een narcistische ouder hebt gehad, kan dat invloed hebben op vrijwel ieder aspect van je leven. Op je zelfvertrouwen, je identiteit, je relaties en vooral op de manier waarop je naar jezelf en anderen kijkt.
Als kind heb je gedrag, patronen en overtuigingen ontwikkeld die je hielpen om te overleven in een omgeving waarin je je niet veilig voelde. Je paste je aan, hield jezelf klein, probeerde anderen tevreden te houden en leerde misschien dat jouw gevoelens en behoeften minder belangrijk waren.
Dat gedrag had toen een functie.
Het hielp je om zo veilig mogelijk te blijven.
Maar wat je vroeger hielp, kan je als volwassene nog steeds beperken. Je blijft jezelf aanpassen, twijfelt aan jezelf, zoekt goedkeuring of verwacht dat anderen je uiteindelijk toch zullen afwijzen.
Het goede nieuws is dat die patronen niet bepalen wie je bent.
Je hoeft niet ineens een ander mens te worden.
Je hoeft jezelf niet te verbeteren of nog harder aan jezelf te werken.
Misschien moet je juist gaan ontdekken wat je allemaal niet meer nodig hebt.
De oude overtuigingen.
Het constante aanpassen.
Het pleasen.
Het jezelf klein houden.
Het idee dat je eerst iets moet bewijzen voordat je goed genoeg bent.
Een narcistische ouder gehad hebben is niet jouw schuld.
Maar je kunt wel onderzoeken welke patronen uit het verleden je vandaag nog steeds beïnvloeden.
De vraag is dus niet alleen wat er vroeger met je is gebeurd.
De vraag is:
Hoeveel van jouw leven wordt vandaag nog steeds bepaald door wat je vroeger moest doen om veilig te blijven?
Veel mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder herkennen deze patronen pas later in hun leven.
Herken jij jezelf in deze patronen na een narcistische opvoeding?
Misschien herken je nu pas hoeveel invloed je opvoeding nog steeds heeft op hoe je leeft, relaties aangaat en naar jezelf kijkt.
Je hoeft daar niet alleen mee rond te blijven lopen.
Ik help mannen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder om oude patronen te herkennen, beter te begrijpen en stap voor stap meer vanuit zichzelf te gaan leven.
Wil je hier eens over praten?
Veelgestelde vraag
Wat zijn de gevolgen van een narcistische ouder?
Een narcistische ouder kan grote invloed hebben op je zelfbeeld, zelfvertrouwen, identiteit en relaties. Veel mensen die zijn opgegroeid met een narcistische ouder ontwikkelen patronen zoals zichzelf aanpassen, pleasen, moeite hebben met grenzen stellen en bang zijn voor afwijzing. Gedrag dat vroeger hielp om zich veilig te voelen, kan hen als volwassene nog steeds beperken.



